اتحادیه اساتید دانشگاه های ایران خبر از تهیه و تنظیم پیشنویس وصیتنامه مشترک میان تمامی اساتید عضو این اتحادیه داد
سخنگوی اتحادیه اساتید دانشگاه های ایران به خبرنگار ما اعلام کرد که در پی تصاحب استاد شهید علیمحمدی پس از درگذشت وی توسط مخالفان آن مرحوم، این اتحادیه پیش نویس وصیتنامهی مشترکی را آماده کرده است.
دکتر مسعود علیمحمدی یکی از اساتید برجسته فیزیک دانشگاهی ایران و حامی سرسخت میرحسین موسوی بود که پس از به شهادت رسیدن توسط بمب، از سوی دولت و رسانههای حکومتی به عنوان یکی از حامیان دولت به سرقت رفت.
به گفته سخنگوی این اتحادیه پس از این اقدام که با خشونت نیز همراه بود و از شدت تابلو بودن منجر به آن شد که برای نخستین بار در طول تاریخ بشریت انجمن اسلامی و بسیج دانشجویی یک دانشکده بر علیه مردهدزدی و اهانت به شرکتکنندگان در مراسم بیانیه مشترک صادر کنند؛ کلیه اساتید دانشگاههای ایران که به طرفداری از دولت و شخص احمدینژاد به هیچ وجه افتخار نمیکنند (تقریبا 99.8 درصد اساتید دانشگاههای ایران) مصمم شدند تا با تنظیم وصیتنامههای مشترک از دزدیده شدن و مصادره شدن خودشان پس از مرگ جلوگیری کنند.
بنابراین گزارش، وصیتنامه های مذکور تک برگی بوده و فقط چند جای خالی برای تعیین مشخصات دارند که پیش نویس آنها به شرح زیر است و پس از تایید توسط هیات امنای اتحادیه اساتید (اگر تا آن موقع شربت شهادت را در حلقومشان خالی نکنند) به طور رسمی منتشر خواهد شد و در دسترس عموم قرار خواهند گرفت:
به نام خدا
وصیتنامه
بدینوسیله اینجانب ............... استاد رشته فیزیک/شیمی/زیست شناسی/.../........... در دانشکده علوم/ فنی/ اقتصاد/.../............. که در تاریخ ............ توسط انفجار بمب/شلیک گلوله/ سقوط داربست/ خفت شدن طناب دار/ شیرجه در اسید سولفوریک/.../................. شربت شیرین شهادت را نوشانده شدم اعلام می دارم که:
1- اینجانب به هیچ وجه دانشمند هستهای نبوده و نیستم.
2- بنده به تمام مقدسات قسم میخورم که طرفدار آقای احمدینژاد نبودم.
3- اینجانب خبرگزاریهای دولتی و بخصوص کفاربوس (کیهان.فارس.ایرنا.رجانیوز.بیست و سی) را به تمام مقدسات قسم میدهم که از بنده "دانشمند متعهد" نسازند چون اگر آنها بگویند ماست سفید است مردم مطمئن می شوند ماست سیاه است.
4- من هیچ نسبتی با آقای جواد لاریجانی، آقای حداد عادل، آقای دانشجو و امثال اینها ندارم و خواهش میکنم برای شرکت در تشییع جناره من به خودشان و سایرین زحمت ندهند.
5- این حقیر به تمام برادران نظامی و انتظامی اعم از لباس شخصی و لباس رسمی چه شوکر و گاز فلفل داشته باشند و چه نداشته باشند، التماس میکنم از شرکت در تشییع جنازه اینجانب خودداری نموده و کار گریه انداختن مشایعت کنندگان را به مداحان و روضهخوانان بسپارند.
امیدوارم با درنظر گرفتن موارد فوق از لرزیدن پیکر اینجانب در تابوت و گور جلوگیری به عمل آید البته اگر چیزی از پیکر اینجانب باقی مانده باشد.
امضا و اثر بیست انگشت دست و پایی صاحب وصیتنامه
امضای شاهد اول امضای شاهد دوم
Our blog is dedicated to publish accurate and recent news, views, articles, videos and comments on Iran. We invite all Iranians as well as non-Iranians to contribute to this blog, make it the centre of reliable information.
Wednesday, January 20, 2010
Tuesday, January 19, 2010
free Abbas Khalil Dermaneh (Khalil Dermanaki)
With emphasis on unity, concurrence, and solidarity of the Iranian literary society, intellectuals and literary figures inside and outside of Iran, this petition aims to direct global attention to atrocities and the violent and inhumane conducts that have violated Iranian people's full individual and civil rights. These calamities have not solely affected political activists and the brave and freedom-seeking students, but currently extended to several dignified and peaceful Iranian writers. Many of our intellectual and literary colleagues are currently in prisons under gruesome conditions while the Iranian literary society and their families have no information about reasons for their arrests, ensuing legal procedures, and their physical and emotional well-being. (Abbas khalili Dermaneh)ََKhalil Dormanki is one of such detainees, a writer and literary critic who has been arrested since December 27, 2009 pursuant to the events triggered by the Ashoora demonstrations in Iran and has been in Evin prison since. Due to
what sin? which crime?
Pegah Ahmadi - Pooyaazizi-Shahraam Rafiezadeh-Mohammadasef Soltanzadeh-Farhaad heydari Gooran-Mohhamad Aazarm-Partow Nooriala - Maryam Zandi - Shahab Mogharabin - Leyla Farjami- Ali Zovarekabe-Alireza behnam- Mohamadbagher Samimi-Mohsen Emadi - azita Ghahraman-Shabnam Azar - Ali Chakaav - Hooshyar Ansarifar- Solmaz Naraghi - Reza Heyrani- Mohsen Bolhasani - Ayda Amidi - Hosein Fazeli(Naanaam)- Hengameh Hoveyda - Mehrdade Fallah-Ahmad Zahedi- Soheila Mirzaee -Maryam Amoosa- Masoomeh Ziaee -Sohrab Rahimi - Maryam Hooleh -Hooman Azizi-Robab Moheb-Mahtab Keranshe-Hosna Sedghi- Nasim Khosravi Moghadam-Azadeh Davachi-Hosein Imanian-Samaneh Naeeni - Siyavash Ramesh- Maryam Afshari -Mohsen Akbarzadeh- Hesam Misaghi-Mahnaaz Baihian - Nahid Sereshki-Sheyda Mohammadi - Mohammad Mohammadali- Mehdi Rostampoor- Nahid Arjooni - Mehdi Moosavi - Hasan Zohoori - Ahmadreza Ghayekhloo-Dariush Kashani - Naser Ghiyasi -Mohamad Alijani - Bijan Baran - Mahin Khadivi - Tofigh Mozhdeh - Aboozar Karimi - Masoud Azar - Nima Naghavi - Saeed Eskandari - Siamak mirzadeh- Roozbeh Salehi - Raad Ghanbari - Arash Azarpanah - Mohammad Sanaee- Mohsen Hajihasanpoor - Azar Mahmoodi - Masoud Alimahmoodi - Mahmood Sanaee - Razieh Navidzadeh - Pantea Bahrami - Niloofar Beyzaee - Reza Ameri -Soodabeh Negahdar - Solmaz Yeganemehr - Pari Biranvand -Veryaa Mazhar - Masoomeh Kohzadi-Mehri Jafari - Lela Sadeghi - Ayoob sadeghiyani - Farshad Parvaresh - Ahmad Zahedi Langroodi - Farideh Razavi - Nasrin Mirzaee - M.Ayro - Kamran Bozorgnia - Homeyra Taari -Elhaam Malekpoor - Masoud Kabkaanian - Arash Azarpanah - Amir Khaleghi - Narges Azimi - Narges Elikaee -Mitra Saraniasl -Amin Rajabian- Behzad Beheshtipoor - Mehrdad Ghasemfar- Shole Azar - Zahra Bahram nezhad - Soodeh Negintaj - Mojtaba Veysi - Sana Nassari
این نامه،با تاکید بر اتحاد،هم پیمایی و همبستگی جامعه ی ادبی ایران و اهالی اندیشه،قلم و ادبیات ،در داخل و خارج از کشور تلاش می کند تا بدین وسیله بار دیگر بخشی از افکار عمومی جهان را به فجایع ،اعمال خشونت بار و غیر انسانی ای معطوف کند که با نقض تام و تمام حقوق ِ فردی و اجتماعی افراد در ایران،علاوه بر فعالان ِ سیاسی و دانشجویان آزاده و شجاع، اینک دامنگیر ِ شماری از شریف ترین و خشونت گریزترین اهالی قلم و ادبیات ِ ایران نیز شده است.شماری از دوستان اندیشمند و صاحب قلم ما در حال حاضر در شرایطی نابهنجار در زندان ها به سر می برند و این درحالی است که جامعه ی ادبی ایران و حتی خانواده های این عزیزان هیچ اطلاع روشنی از دلیل بازداشت ِ این افراد، شیوه ی بررسی پرونده ی آنان و کم و کیف وضعیت جسمی و روحی ِ آنها در اختیار ندارد. از این جمله است خلیل درمنکی ـ نویسنده و منتقد ادبی ـ که از روز ششم دی ماه سال جاری در پی حوادث مرتبط به عاشورا بازداشت شده است و از آن تاریخ تا کنون در زندان اوین به سر می برد.به کدامین گناه ؟ به چه جرمی ؟
عباس خلیلی درمنه (خلیل درمنکی) را آزاد کنید !
پگاه احمدی - شهرام رفیع زاده ـ محمد آصف سلطان زاده ـ فرهاد حیدری گوران ـ محمد آزرم - پرتو نوری علا - مریم زندی - شهاب مقربین - لیلا فرجامی - علی زوار کعبه- پویا عزیزی ـ علیرضا بهنام ـ محمد باقر صمیمی ـ محسن عمادی ـ آزیتا قهرمانـ شبنم آذرـ علی چکاو ـ هوشیار انصاری فرد ـ سولماز نراقی ـ رضا حیرانی ـمحسن بوالحسنی ـ آیدا عمیدی ـ حسین فاضلی ( نانام ) ـ هنگامه هویدا ـ مهرداد فلاح -احمد زاهدی ـ سهیلا میرزایی ـ مریم آموسا ـ معصومه ضیایی ـ سهراب رحیمیمریم هوله ـ هومن عزیزی ـ رباب محب ـ مهتاب کرانشه ـ حسنا صدقی نسیم خسروی مقدم ـ آزاده دواچی ـ حسین ایمانیان ـ سمانه نائینی - سیاوش رامشمریم افشاری ـ محسن اکبرزاده ـ حسام میثاقی ـ مهناز بدیهیان - ناهید سرشکی - شیدا محمدی ـ محمد محمدعلی ـ مهدی رستم پور ـ ناهید عرجونی - مهدی موسویحسن ظهوری ـ احمدرضا قایخلو- داریوش کاشانی - ناصر غیاثی ـ محمد علیجانی ـ بیژن باران ـ مهین خدیوی ـ توفیق مژده ـ ابوذر کریمی ـ مسعود آذرـ نیما نقوی ـ سعید اسکندری ـ سیامک میرزاده ـ روزبه صالحی ـ راد قنبری ـ آرش آذرپناه ـمحمد ثنایی ـ محسن حاجی حسن پور - آذر محمودی - مسعود عالی محمودی ـ محمود ثنایی ـراضیه نوید زاده - پانته آ بهرامی - نیلوفر بیضایی ـ رضا عامری - سودابه نگهدارـ سولماز یگانه مهر - پری پیرانوند - وریا مظهر - معصومه کهزادی - مهری جعفری - لیلا صادقی - ایوب صادقیانی - فرشاد پرورش - احمد زاهدی لنگرودی - فریده رضوی - نسرین میرزایی - م.آیرو - کامران بزرگ نیا - حمیرا طاری - الهام ملک پور - مسعود کبگانیان - آرش آذرپناه - امیرخالقی - نرگس عظیمی - امین رجبیان -بهزاد بهشتی پور- مهرداد قاسمفر - شعله آذر- زهرا نژاد بهرام - سوده نگین تاج- مجتبی ویسی-ثنا نصاری
what sin? which crime?
Pegah Ahmadi - Pooyaazizi-Shahraam Rafiezadeh-Mohammadasef Soltanzadeh-Farhaad heydari Gooran-Mohhamad Aazarm-Partow Nooriala - Maryam Zandi - Shahab Mogharabin - Leyla Farjami- Ali Zovarekabe-Alireza behnam- Mohamadbagher Samimi-Mohsen Emadi - azita Ghahraman-Shabnam Azar - Ali Chakaav - Hooshyar Ansarifar- Solmaz Naraghi - Reza Heyrani- Mohsen Bolhasani - Ayda Amidi - Hosein Fazeli(Naanaam)- Hengameh Hoveyda - Mehrdade Fallah-Ahmad Zahedi- Soheila Mirzaee -Maryam Amoosa- Masoomeh Ziaee -Sohrab Rahimi - Maryam Hooleh -Hooman Azizi-Robab Moheb-Mahtab Keranshe-Hosna Sedghi- Nasim Khosravi Moghadam-Azadeh Davachi-Hosein Imanian-Samaneh Naeeni - Siyavash Ramesh- Maryam Afshari -Mohsen Akbarzadeh- Hesam Misaghi-Mahnaaz Baihian - Nahid Sereshki-Sheyda Mohammadi - Mohammad Mohammadali- Mehdi Rostampoor- Nahid Arjooni - Mehdi Moosavi - Hasan Zohoori - Ahmadreza Ghayekhloo-Dariush Kashani - Naser Ghiyasi -Mohamad Alijani - Bijan Baran - Mahin Khadivi - Tofigh Mozhdeh - Aboozar Karimi - Masoud Azar - Nima Naghavi - Saeed Eskandari - Siamak mirzadeh- Roozbeh Salehi - Raad Ghanbari - Arash Azarpanah - Mohammad Sanaee- Mohsen Hajihasanpoor - Azar Mahmoodi - Masoud Alimahmoodi - Mahmood Sanaee - Razieh Navidzadeh - Pantea Bahrami - Niloofar Beyzaee - Reza Ameri -Soodabeh Negahdar - Solmaz Yeganemehr - Pari Biranvand -Veryaa Mazhar - Masoomeh Kohzadi-Mehri Jafari - Lela Sadeghi - Ayoob sadeghiyani - Farshad Parvaresh - Ahmad Zahedi Langroodi - Farideh Razavi - Nasrin Mirzaee - M.Ayro - Kamran Bozorgnia - Homeyra Taari -Elhaam Malekpoor - Masoud Kabkaanian - Arash Azarpanah - Amir Khaleghi - Narges Azimi - Narges Elikaee -Mitra Saraniasl -Amin Rajabian- Behzad Beheshtipoor - Mehrdad Ghasemfar- Shole Azar - Zahra Bahram nezhad - Soodeh Negintaj - Mojtaba Veysi - Sana Nassari
این نامه،با تاکید بر اتحاد،هم پیمایی و همبستگی جامعه ی ادبی ایران و اهالی اندیشه،قلم و ادبیات ،در داخل و خارج از کشور تلاش می کند تا بدین وسیله بار دیگر بخشی از افکار عمومی جهان را به فجایع ،اعمال خشونت بار و غیر انسانی ای معطوف کند که با نقض تام و تمام حقوق ِ فردی و اجتماعی افراد در ایران،علاوه بر فعالان ِ سیاسی و دانشجویان آزاده و شجاع، اینک دامنگیر ِ شماری از شریف ترین و خشونت گریزترین اهالی قلم و ادبیات ِ ایران نیز شده است.شماری از دوستان اندیشمند و صاحب قلم ما در حال حاضر در شرایطی نابهنجار در زندان ها به سر می برند و این درحالی است که جامعه ی ادبی ایران و حتی خانواده های این عزیزان هیچ اطلاع روشنی از دلیل بازداشت ِ این افراد، شیوه ی بررسی پرونده ی آنان و کم و کیف وضعیت جسمی و روحی ِ آنها در اختیار ندارد. از این جمله است خلیل درمنکی ـ نویسنده و منتقد ادبی ـ که از روز ششم دی ماه سال جاری در پی حوادث مرتبط به عاشورا بازداشت شده است و از آن تاریخ تا کنون در زندان اوین به سر می برد.به کدامین گناه ؟ به چه جرمی ؟
عباس خلیلی درمنه (خلیل درمنکی) را آزاد کنید !
پگاه احمدی - شهرام رفیع زاده ـ محمد آصف سلطان زاده ـ فرهاد حیدری گوران ـ محمد آزرم - پرتو نوری علا - مریم زندی - شهاب مقربین - لیلا فرجامی - علی زوار کعبه- پویا عزیزی ـ علیرضا بهنام ـ محمد باقر صمیمی ـ محسن عمادی ـ آزیتا قهرمانـ شبنم آذرـ علی چکاو ـ هوشیار انصاری فرد ـ سولماز نراقی ـ رضا حیرانی ـمحسن بوالحسنی ـ آیدا عمیدی ـ حسین فاضلی ( نانام ) ـ هنگامه هویدا ـ مهرداد فلاح -احمد زاهدی ـ سهیلا میرزایی ـ مریم آموسا ـ معصومه ضیایی ـ سهراب رحیمیمریم هوله ـ هومن عزیزی ـ رباب محب ـ مهتاب کرانشه ـ حسنا صدقی نسیم خسروی مقدم ـ آزاده دواچی ـ حسین ایمانیان ـ سمانه نائینی - سیاوش رامشمریم افشاری ـ محسن اکبرزاده ـ حسام میثاقی ـ مهناز بدیهیان - ناهید سرشکی - شیدا محمدی ـ محمد محمدعلی ـ مهدی رستم پور ـ ناهید عرجونی - مهدی موسویحسن ظهوری ـ احمدرضا قایخلو- داریوش کاشانی - ناصر غیاثی ـ محمد علیجانی ـ بیژن باران ـ مهین خدیوی ـ توفیق مژده ـ ابوذر کریمی ـ مسعود آذرـ نیما نقوی ـ سعید اسکندری ـ سیامک میرزاده ـ روزبه صالحی ـ راد قنبری ـ آرش آذرپناه ـمحمد ثنایی ـ محسن حاجی حسن پور - آذر محمودی - مسعود عالی محمودی ـ محمود ثنایی ـراضیه نوید زاده - پانته آ بهرامی - نیلوفر بیضایی ـ رضا عامری - سودابه نگهدارـ سولماز یگانه مهر - پری پیرانوند - وریا مظهر - معصومه کهزادی - مهری جعفری - لیلا صادقی - ایوب صادقیانی - فرشاد پرورش - احمد زاهدی لنگرودی - فریده رضوی - نسرین میرزایی - م.آیرو - کامران بزرگ نیا - حمیرا طاری - الهام ملک پور - مسعود کبگانیان - آرش آذرپناه - امیرخالقی - نرگس عظیمی - امین رجبیان -بهزاد بهشتی پور- مهرداد قاسمفر - شعله آذر- زهرا نژاد بهرام - سوده نگین تاج- مجتبی ویسی-ثنا نصاری
Monday, January 18, 2010
Jan 18-Peyknet report on the assembley of families of detainees in front of the Revolution Court, Tehran
تجمع اعتراضی خانواده ها در مقابل دادگاه انقلاب و لیست جدید دستگیر شدگان روز عاشورا
بنابه گزارش " فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران" ،صبح امروز تعداد زیادی از خانواده های بازداشت شده های روز تاسوعا و عاشورا در مقابل دادگاه انقلاب تجمع کردند و خواستار آزادی بی و قید وشرط و فوری عزیزان خود شدند.
امروز دوشنبه 28 ديماه بيش از 100 نفر از خانواده بازداشت شده ها در مقابل دادگاه انقلاب تجمع كردند تعداد زيادي از خانواده ها بعد از گذشت اين مدت هنوز نمي دانند كه وضعيت پرونده عزيزانشان چگونه است.
هر روز خانواده بازداشت شده ها كه اكثرا مادران هستند از صبح زود در مقابل دادگاه انقلاب تجمع می کنند تا شايد بتوانند عزيزان خود را هنگام انتقال به دادگاه انقلاب حتي از فاصله دور و از داخل اتوبوسي كه بازداشت شده ها را مي آورد ببينند.
بسياري از خانواده ها بعد از شنيدن خبر صدور حكم اعدام براي تعدادي از بازداشت شده ها و تهديد دستگير شده ها به محاكمه و اعدام با وجوديكه از نظر مالي در مضيقه هستند براي نجات آنها وكيل گرفته اند اما هنوز وكلا موفق به ثبت نامه وكالت و خواندن پرونده موكلين خود نشده اند .
لیست جدیدی از اسامی تعدادی از بازداشت شده ها ی روز تاسوعا و عاشورا برای ارسال به سازمانهای حقوق بشری و اطلاع عموم انتشار می یابد. با این لیست تا به حال اسامی 177 نفر از بازداشت شدگان روز تاسوعا و عاشورا منتشر شده است.
1- فاطمه محمد زاده 26 ساله روز عاشورا در امام حسين بازداشت و به بند متادن منتقل شده
2- الهه ملكي راد 27 ساله روز عاشورا در حوالي ميدان ولي عصر بازداشت و به بند متادن منتقل شده الهه دچار آسم شديد است خانواده او هر روز به جلوي اوين مي رفتند تا دارو را به او برسانند تا هفته گذشته مسئولين از گرفتن اسپري و دارو خودداري مي كردند
3- ليلا عاملي 30 ساله و مناهل و داراي يك فرزند 2 ساله است روز عاشورا توسط لباس شخصي ها در انقلاب بازداشت و به بند زنان منتقل شده
4- اكرم حميدي 24 ساله روز عاشورا در فردوسي بازداشت و به بند متادن منتقل شده
5- عليرضا امير فضلي 32 ساله روز عاشورا در كالج بازداشت و به بند240 منتقل شده
6- حميد محمد زاده 28 ساله روز عاشورا در آزادي شادمان بازداشت در هنگام ملاقات به خانواده وي گفته شده در بند 240 است اما در زير زمين اوين نگهداري مي شود و در تماس ها و ملاقات ها از سردي هوا به شدت شكايت مي كند
7- فرهاد پير نهان 23 ساله روز عاشورا با وجود خونريزي از ناحيه بيني در حوالي فردوسي بازداشت و به اوين منتقل شده
8- حامد عسگري 36 ساله روز عاشورا در بهبودي بازداشت و به بند 240 منتقل شده
9- احسان ثابت 25 ساله روز تاسوعا در امام حسين بازداشت و به اوين منتقل شده در تماسي كه روز چهارشنبه با خانواده داشته اعلام كرده ممكن است به مكاني ديگر برده شود از آن روز خانواده هيچ گونه اطلاعي از وي ندارند و به شدت نگران هستند
10- رويا يداللهي رضوي 33 ساله روز عاشورا بازداشت و به بند زنان اوين منتقل شده
11- حسين متوليان 28 ساله روز عاشورا در ولي عصر بازداشت تا هفته گذشته در اوين بوده و هر شب با خانواده تماس مي گرفته از روز پنجشنبه هيچ گونه تماسي با خانواده نداشته و خانواده احتمال مي دهند به مكان ديگري منتقل شده
12- شهاب شاهين زاده 30 ساله روز عاشورا در انقلاب بازداشت و به اوين منتقل شده
13- پدرام محدي 22 ساله روز عاشورا در آذربايجان ، اسكندري بازداشت و به بند 350 اوين منتقل شده
14- محسن ذوالفقاري 41 ساله و مناهل داراي دو فرزند روز عاشورا در ولي عصر بازداشت و به اوين منتقل شده
15- بهاره كشتكار 28 ساله روز تاسوعا در فردوسي بازداشت و به بند متادن منتقل شده
16- احمد محمدعلي 24 ساله روز تاسوعا در امام حسين بازداشت و به اوين منتقل شده
17- ناصر تركاشوند 30 ساله روز عاشورا بازداشت و به اوين و سپس به گوهر دشت منتقل شده
18- امير كمالي 26 ساله روز تاسوعا در انقلاب بازداشت و به اوين منتقل شده
19- سروش ناظري 22 ساله روز عاشورا بازداشت و به اوين منتقل شده
20- جمشيد خواجه نوري 35 ساله روز عاشورا در آزادي بازداشت و به اوين منتقل شده
21- محمد علي دانشفر 29 ساله روز عاشورا بازداشت و به اوين و سپس به گوهر دشت منتقل شده
پس از هفته ها تهدید به محاکمه دستگیر شده های روز عاشورا و زندانیان سیاسی بر مبنای قانون محاربه و اعدام آنها، روز دوشنبه 28 دی ماه دادگاه نمایشی ولی فقیه توسط فردی بنام صلواتی (که تا به حال در صدور احکام اعدام ، زندانهای طولانی مدت و محاکمه 100 نفر بصورت همزمان شهرت یافته است) تشکیل گردید.در این دادگاه کیفر خواستی توسط مدعی العموم که بیشتر به یک تحلیل سیاسی شباهت دارد تا کیفر خواست حقوقی علیه 5 نفر از زندانیان سیاسی قرائت گردید. 5 زندانی سیاسی که با شکنجه های وحشیانه جسمی و روحی توسط سربازجویان وزارت اطلاعات دربند 209 زندان اوین با نام مستعار علوی،سعید شیخان،سید و ... وادار به اعترافات دیکته شده نموده بودند را به این دادگاه بردند . صلواتی قصد دارد که بر مبنای تحلیل سیاسی(کیفر خواست) توسط همکارانش بازجویان وزارت اطلاعات در بند 209 و با نظارت و حضور عباس جعفر آبادی و بیگی در زندان اوین صورت گرفته دردادگاه نمایشی که برقرار کرده آنها را بر مبنای قانون محاربه به اعدام محکوم کند . حکمی که زمینه سازی آن بدستور علی خامنه ای صورت گرفته و توسط افرادش در نماز جمعه ها و مسئولین قوه قضائیه نصب شده توسط وی(رئیسی از اعضای کمسیون مرگ سال 67،محسنی اژه ای و عباس جعفری دولت آبادی) احمدی مقدم و احمدرضا رادان از شکنجه گران اردوگاه مرگ کهریزک و کشتار مردم در روز عاشورا بارها در رسانه های حکومت اعلام شده است و در غالب دادگاه قصد ابلاغ و اجرای آن را دارند.
بنابه گزارش " فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران" ،صبح امروز تعداد زیادی از خانواده های بازداشت شده های روز تاسوعا و عاشورا در مقابل دادگاه انقلاب تجمع کردند و خواستار آزادی بی و قید وشرط و فوری عزیزان خود شدند.
امروز دوشنبه 28 ديماه بيش از 100 نفر از خانواده بازداشت شده ها در مقابل دادگاه انقلاب تجمع كردند تعداد زيادي از خانواده ها بعد از گذشت اين مدت هنوز نمي دانند كه وضعيت پرونده عزيزانشان چگونه است.
هر روز خانواده بازداشت شده ها كه اكثرا مادران هستند از صبح زود در مقابل دادگاه انقلاب تجمع می کنند تا شايد بتوانند عزيزان خود را هنگام انتقال به دادگاه انقلاب حتي از فاصله دور و از داخل اتوبوسي كه بازداشت شده ها را مي آورد ببينند.
بسياري از خانواده ها بعد از شنيدن خبر صدور حكم اعدام براي تعدادي از بازداشت شده ها و تهديد دستگير شده ها به محاكمه و اعدام با وجوديكه از نظر مالي در مضيقه هستند براي نجات آنها وكيل گرفته اند اما هنوز وكلا موفق به ثبت نامه وكالت و خواندن پرونده موكلين خود نشده اند .
لیست جدیدی از اسامی تعدادی از بازداشت شده ها ی روز تاسوعا و عاشورا برای ارسال به سازمانهای حقوق بشری و اطلاع عموم انتشار می یابد. با این لیست تا به حال اسامی 177 نفر از بازداشت شدگان روز تاسوعا و عاشورا منتشر شده است.
1- فاطمه محمد زاده 26 ساله روز عاشورا در امام حسين بازداشت و به بند متادن منتقل شده
2- الهه ملكي راد 27 ساله روز عاشورا در حوالي ميدان ولي عصر بازداشت و به بند متادن منتقل شده الهه دچار آسم شديد است خانواده او هر روز به جلوي اوين مي رفتند تا دارو را به او برسانند تا هفته گذشته مسئولين از گرفتن اسپري و دارو خودداري مي كردند
3- ليلا عاملي 30 ساله و مناهل و داراي يك فرزند 2 ساله است روز عاشورا توسط لباس شخصي ها در انقلاب بازداشت و به بند زنان منتقل شده
4- اكرم حميدي 24 ساله روز عاشورا در فردوسي بازداشت و به بند متادن منتقل شده
5- عليرضا امير فضلي 32 ساله روز عاشورا در كالج بازداشت و به بند240 منتقل شده
6- حميد محمد زاده 28 ساله روز عاشورا در آزادي شادمان بازداشت در هنگام ملاقات به خانواده وي گفته شده در بند 240 است اما در زير زمين اوين نگهداري مي شود و در تماس ها و ملاقات ها از سردي هوا به شدت شكايت مي كند
7- فرهاد پير نهان 23 ساله روز عاشورا با وجود خونريزي از ناحيه بيني در حوالي فردوسي بازداشت و به اوين منتقل شده
8- حامد عسگري 36 ساله روز عاشورا در بهبودي بازداشت و به بند 240 منتقل شده
9- احسان ثابت 25 ساله روز تاسوعا در امام حسين بازداشت و به اوين منتقل شده در تماسي كه روز چهارشنبه با خانواده داشته اعلام كرده ممكن است به مكاني ديگر برده شود از آن روز خانواده هيچ گونه اطلاعي از وي ندارند و به شدت نگران هستند
10- رويا يداللهي رضوي 33 ساله روز عاشورا بازداشت و به بند زنان اوين منتقل شده
11- حسين متوليان 28 ساله روز عاشورا در ولي عصر بازداشت تا هفته گذشته در اوين بوده و هر شب با خانواده تماس مي گرفته از روز پنجشنبه هيچ گونه تماسي با خانواده نداشته و خانواده احتمال مي دهند به مكان ديگري منتقل شده
12- شهاب شاهين زاده 30 ساله روز عاشورا در انقلاب بازداشت و به اوين منتقل شده
13- پدرام محدي 22 ساله روز عاشورا در آذربايجان ، اسكندري بازداشت و به بند 350 اوين منتقل شده
14- محسن ذوالفقاري 41 ساله و مناهل داراي دو فرزند روز عاشورا در ولي عصر بازداشت و به اوين منتقل شده
15- بهاره كشتكار 28 ساله روز تاسوعا در فردوسي بازداشت و به بند متادن منتقل شده
16- احمد محمدعلي 24 ساله روز تاسوعا در امام حسين بازداشت و به اوين منتقل شده
17- ناصر تركاشوند 30 ساله روز عاشورا بازداشت و به اوين و سپس به گوهر دشت منتقل شده
18- امير كمالي 26 ساله روز تاسوعا در انقلاب بازداشت و به اوين منتقل شده
19- سروش ناظري 22 ساله روز عاشورا بازداشت و به اوين منتقل شده
20- جمشيد خواجه نوري 35 ساله روز عاشورا در آزادي بازداشت و به اوين منتقل شده
21- محمد علي دانشفر 29 ساله روز عاشورا بازداشت و به اوين و سپس به گوهر دشت منتقل شده
پس از هفته ها تهدید به محاکمه دستگیر شده های روز عاشورا و زندانیان سیاسی بر مبنای قانون محاربه و اعدام آنها، روز دوشنبه 28 دی ماه دادگاه نمایشی ولی فقیه توسط فردی بنام صلواتی (که تا به حال در صدور احکام اعدام ، زندانهای طولانی مدت و محاکمه 100 نفر بصورت همزمان شهرت یافته است) تشکیل گردید.در این دادگاه کیفر خواستی توسط مدعی العموم که بیشتر به یک تحلیل سیاسی شباهت دارد تا کیفر خواست حقوقی علیه 5 نفر از زندانیان سیاسی قرائت گردید. 5 زندانی سیاسی که با شکنجه های وحشیانه جسمی و روحی توسط سربازجویان وزارت اطلاعات دربند 209 زندان اوین با نام مستعار علوی،سعید شیخان،سید و ... وادار به اعترافات دیکته شده نموده بودند را به این دادگاه بردند . صلواتی قصد دارد که بر مبنای تحلیل سیاسی(کیفر خواست) توسط همکارانش بازجویان وزارت اطلاعات در بند 209 و با نظارت و حضور عباس جعفر آبادی و بیگی در زندان اوین صورت گرفته دردادگاه نمایشی که برقرار کرده آنها را بر مبنای قانون محاربه به اعدام محکوم کند . حکمی که زمینه سازی آن بدستور علی خامنه ای صورت گرفته و توسط افرادش در نماز جمعه ها و مسئولین قوه قضائیه نصب شده توسط وی(رئیسی از اعضای کمسیون مرگ سال 67،محسنی اژه ای و عباس جعفری دولت آبادی) احمدی مقدم و احمدرضا رادان از شکنجه گران اردوگاه مرگ کهریزک و کشتار مردم در روز عاشورا بارها در رسانه های حکومت اعلام شده است و در غالب دادگاه قصد ابلاغ و اجرای آن را دارند.
Monday, January 4, 2010
باریکادهای سبز در عاشورای سرخ
مدرسه فمینیستی: نینوای تهران امروزکوشید سبزی پیشه سازد .... این را وقتی فهمیدم که از خانه بیرون آمدم تا به خانه خالی مانده مادر بشتابم، اما صحنه های خیابان مرا مبهوت ساخت... آن که قرار بود راوی تاریخ خونین و پرکشتار باشد، باریکادهای سبز شهر را و اسطوره مبارزات بی خشونت را به ضرب اعمال خشونت و آوای مهاجمانه خویش گاه به تلافی نابرابر واداشت...
شهر نبود نینوا بود تهران امروز... روز نبود، صلاه ظهر داستانِ عاشورا بود امروز.... خیابان نبود، صحرای خاراسنگ کربلا بود تهران امروز.... سنگباران نبود، تیرباران خشم و نفرت و عناد بود تهران امروز...
کیسه های شن را گذاشته بودند برای آن روز که برف نعمت می بارد و خیابان های لیزو لغزنده می سُرانند لاستیک های کهنه اتومبیل ها را...؛ کیسه ها را امروز ، همچون باریکادهای سبز.... مردم برسرراه موتوری ها و خودروهایی که مالک تمام راه های یک طرفه و دوطرفه و اتوبان و بزرگراه اند... چیده بودند تا که از حمله و هجوم در امان بمانند....
که بودند آنان که باریکادهای سبز را دریدند و خاک بر سروچشم جوانان پاشیدند...
که بودند آنان که بر پشت وانت هایی که به کمک سواران اشقیا امده بودند سوارشان کرده بودند وگزمه های چماق به دست برسرشان گمارده بودند تا که صورت بالا نگیرند و مردم شناسایی اشان نکنند؟
که بود آن که در کوچه پس کوچه ها، سواره و پیاده با چماق و شلاق سر در پی اش گذاشتند و به فریاد حیدر به نعمت مرگ خوراکش دادند...
که بود آن که در پناه چادرزنان و روسری دختران تن لرزان و زخم خورده اش را پنهان میکردند تا درد جانش آرام گیرد؟
که بود آن که عصا زنان با موی سپید و دامن پرچینش از خیابان گذشت تا آن جوان را از زیر دست و پای مهاجمان نجات دهد و خود بارها برزمین افتاد ؟
که بود آن که فریاد می کشید: ما به جز زباله هیچ چیز را به آتش نمی کشیم ما فقط برای مقابله با سوزش گاز، ما آتش افروز نیستیم ما...و صدایش را به ضربه های باتوم و چماق خاموش کردند و بردند ؟
که بود آن که برهنه بر آسفالت نشانده بودندش و چونان شکاری قیمتی گرداگردش حلقه زده بودند و هریک به نوبت ضربتی برتن جوانش می کوفتند تا که به نام کدامشان ثبت شود این ظفرمندی ؟
که بود آن که پیراهن بر سرش کشیدند و خون آلود بر پشت موتور سوارش کردند و به دروغ گفتند: "زنیکه (...) چرا بیخود شلوغ میکنی دوتا خیابان آن طرف تر ولش می کنند گورش را گم کند... چه دروغی، مگر نه اینکه سالهاست راه گورشان را نشان کرده اند؟
که بود آن که کشته شد ؟... آن پسرک لاغرو؟ آن جوان خنده رو؟ آن زن که مادر همه پسران شهر بود؟ آن مرد که حریم مهر دهر بود؟ آن دختر که به انگشتان پیروزی سبزینگی را گرده افشانی می کرد؟
کدامین اشان را به گورهنمون کردند ؟ به عدد چهار گفتند و هنوز... به چهارصد روایت از مرگ می توان گفت امروز....
که بودند آنان که در صف های طویل قیمه های نذری ایستاده بودند ؟ چون :
توی صف نذری دیگه دنبالمون نمیان...
گرسنه به کهریزک نرویم بهتر است...
غذای ظهر عاشورا را همه جوره باید خورد...
فعلا صف خلوت است غذا بگیریم تا بعد ببینیم چه خبرمیشه ...
دیگه خونه بی خونه حالا حالاها توی خیابون هستیم اقلا گشنه نمونیم...
واقعا چه جوری از گلوشون پایین میره...
این دیگه خیلی تابلوست بابا بی خیال
مردم دارن کشته میشن اینا دارن غذا میگیرن....
این غذا واقعا غذای ظهر عاشورا است.اینو باید خورد....
و که بود آن که که لگد به زیر ظرف غذای نذری زد و " برکت خدا " را در خیابان پخش کرد وگفت: "گم شین دیگه کوفت هم بهتون نمیدیم"....آب بود که بر روی همه می بست؟
دریغا... که امروزتمامی آموزه های ضد خشونت در برابر حمله خشونت آميز مهاجمان ، خاموش و آرام در هاله ای از اندوه و الم ناخواسته دل به تلافی نابرابر بست تا که شاید در امان بمانند جوانان یکتا پیراهن و غمگین و خشمگینی که تا میانه های خشونت هنوز نمی دانستند چرا می بایست بدین میزان آماج نفرت و خشونت رعب آور مهاجمان باشند... و دریغ که افزون هزینه داد تهران امروز..
شهر نبود نینوا بود تهران امروز... روز نبود، صلاه ظهر داستانِ عاشورا بود امروز.... خیابان نبود، صحرای خاراسنگ کربلا بود تهران امروز.... سنگباران نبود، تیرباران خشم و نفرت و عناد بود تهران امروز...
کیسه های شن را گذاشته بودند برای آن روز که برف نعمت می بارد و خیابان های لیزو لغزنده می سُرانند لاستیک های کهنه اتومبیل ها را...؛ کیسه ها را امروز ، همچون باریکادهای سبز.... مردم برسرراه موتوری ها و خودروهایی که مالک تمام راه های یک طرفه و دوطرفه و اتوبان و بزرگراه اند... چیده بودند تا که از حمله و هجوم در امان بمانند....
که بودند آنان که باریکادهای سبز را دریدند و خاک بر سروچشم جوانان پاشیدند...
که بودند آنان که بر پشت وانت هایی که به کمک سواران اشقیا امده بودند سوارشان کرده بودند وگزمه های چماق به دست برسرشان گمارده بودند تا که صورت بالا نگیرند و مردم شناسایی اشان نکنند؟
که بود آن که در کوچه پس کوچه ها، سواره و پیاده با چماق و شلاق سر در پی اش گذاشتند و به فریاد حیدر به نعمت مرگ خوراکش دادند...
که بود آن که در پناه چادرزنان و روسری دختران تن لرزان و زخم خورده اش را پنهان میکردند تا درد جانش آرام گیرد؟
که بود آن که عصا زنان با موی سپید و دامن پرچینش از خیابان گذشت تا آن جوان را از زیر دست و پای مهاجمان نجات دهد و خود بارها برزمین افتاد ؟
که بود آن که فریاد می کشید: ما به جز زباله هیچ چیز را به آتش نمی کشیم ما فقط برای مقابله با سوزش گاز، ما آتش افروز نیستیم ما...و صدایش را به ضربه های باتوم و چماق خاموش کردند و بردند ؟
که بود آن که برهنه بر آسفالت نشانده بودندش و چونان شکاری قیمتی گرداگردش حلقه زده بودند و هریک به نوبت ضربتی برتن جوانش می کوفتند تا که به نام کدامشان ثبت شود این ظفرمندی ؟
که بود آن که پیراهن بر سرش کشیدند و خون آلود بر پشت موتور سوارش کردند و به دروغ گفتند: "زنیکه (...) چرا بیخود شلوغ میکنی دوتا خیابان آن طرف تر ولش می کنند گورش را گم کند... چه دروغی، مگر نه اینکه سالهاست راه گورشان را نشان کرده اند؟
که بود آن که کشته شد ؟... آن پسرک لاغرو؟ آن جوان خنده رو؟ آن زن که مادر همه پسران شهر بود؟ آن مرد که حریم مهر دهر بود؟ آن دختر که به انگشتان پیروزی سبزینگی را گرده افشانی می کرد؟
کدامین اشان را به گورهنمون کردند ؟ به عدد چهار گفتند و هنوز... به چهارصد روایت از مرگ می توان گفت امروز....
که بودند آنان که در صف های طویل قیمه های نذری ایستاده بودند ؟ چون :
توی صف نذری دیگه دنبالمون نمیان...
گرسنه به کهریزک نرویم بهتر است...
غذای ظهر عاشورا را همه جوره باید خورد...
فعلا صف خلوت است غذا بگیریم تا بعد ببینیم چه خبرمیشه ...
دیگه خونه بی خونه حالا حالاها توی خیابون هستیم اقلا گشنه نمونیم...
واقعا چه جوری از گلوشون پایین میره...
این دیگه خیلی تابلوست بابا بی خیال
مردم دارن کشته میشن اینا دارن غذا میگیرن....
این غذا واقعا غذای ظهر عاشورا است.اینو باید خورد....
و که بود آن که که لگد به زیر ظرف غذای نذری زد و " برکت خدا " را در خیابان پخش کرد وگفت: "گم شین دیگه کوفت هم بهتون نمیدیم"....آب بود که بر روی همه می بست؟
دریغا... که امروزتمامی آموزه های ضد خشونت در برابر حمله خشونت آميز مهاجمان ، خاموش و آرام در هاله ای از اندوه و الم ناخواسته دل به تلافی نابرابر بست تا که شاید در امان بمانند جوانان یکتا پیراهن و غمگین و خشمگینی که تا میانه های خشونت هنوز نمی دانستند چرا می بایست بدین میزان آماج نفرت و خشونت رعب آور مهاجمان باشند... و دریغ که افزون هزینه داد تهران امروز..
Saturday, January 2, 2010
Detention of more than 500 in the notorious Eshrat Abad detention centre
دوستان این خبر از ایران آمده لطفا به همه دوستانتان بفرستید و به تمام سازمانهای بین المللی تماس بگيرید. با امنستي اینترنشنال تماس بگیريد و بخواهید که در این مورد حتما یک بیانيه بدهد من لینک امنستی را اینجا گزاشتم ولی همه ما باید فعاليت کنیم. نگذاريم که جنایات ده شصت دوباره شروع شود. اگرهمه ما دست به دست هم بدهیم و یکی شويم میتوانیم که جلوی این کشتار روبگيریم و این دژخيمان رو بزنیم زمین. براتو ن یک ايمیل ديگر هم که در مورد علی صارمی هست و او هم به اعدام محکوم شده است لطفا همین ریل را بروید. یا یک تماس و هر دونکته را مطرح کنید. متشکرم .
http://www.amnestyusa.org/contact-us/page.do?id=1031005
Mid-Atlantic Office
600 Pennsylvania Ave. SE
5th Floor
Washington, D.C. 20003
phone: (202) 544-0200 (202) 544-0200
fax: (202) 546-7142
1-866-A-REGION 1-866-A-REGION
aiusama@aiusa.org
هم اکنون بیش از ۵۰۰ دستگیر شده روز عاشورا در وضعیت نامناسبی در پادگان عشرت آباد قرار دارند
اطلاع رسانی کنید. ای میل دریافتی :تو را به خدا کوتاهی نکنید هم اکنون در پادگان عشرت آباد بیش از پانصد دستگیر شده در روز عاشورا در وضعیت بسیار نامناسب و دردآوری که تن هر انسانی را میلرزاند در بازداشتگاه این پادگان به سر میبرند . وضعیت نگهداری این دستگیر شدگان به حدی وحشتناک است که دو تن از اجساد این دستگیرشدگان که در این بازداشتگاه جان باختند که یکی از آنها دختر جوانی بود نیمه های شب گذشته از این پادگان به مکانی نامعلوم برده شد . توضیحات بیشتری نمیتوانم بدهم و فقط به خاطر حفظ جان این بازداشت شدگان و نه چیز دیگری این خبر را به آنهایی که کاری از دستشان برای حفظ جان این بازداشت شدگان بر می آید میدهم . و خواهش میکنم که هر کاری که از دستشان بر می آید برای پایان بخشیدن به این وضعیت وحشتناک دربازداشتگاه متروکه پادگان عشرت آباد که اکنون صدها نفر در آنجا بازداشت هستند انجام دهند . لطفا کوتاهی نکنید . خواهش میکنم . التماس میکنم . اوضاع در این پادگان برای دستگیر شدگان بسیار نامناسب است . متاسفانه نمیتوانم بیش از این توضیح دهم . تو را
به خدا و تو را به امام حسین به داد آنها برسید سه شنبه ساعت ۱۱ شب
http://www.amnestyusa.org/contact-us/page.do?id=1031005
Mid-Atlantic Office
600 Pennsylvania Ave. SE
5th Floor
Washington, D.C. 20003
phone: (202) 544-0200 (202) 544-0200
fax: (202) 546-7142
1-866-A-REGION 1-866-A-REGION
aiusama@aiusa.org
هم اکنون بیش از ۵۰۰ دستگیر شده روز عاشورا در وضعیت نامناسبی در پادگان عشرت آباد قرار دارند
اطلاع رسانی کنید. ای میل دریافتی :تو را به خدا کوتاهی نکنید هم اکنون در پادگان عشرت آباد بیش از پانصد دستگیر شده در روز عاشورا در وضعیت بسیار نامناسب و دردآوری که تن هر انسانی را میلرزاند در بازداشتگاه این پادگان به سر میبرند . وضعیت نگهداری این دستگیر شدگان به حدی وحشتناک است که دو تن از اجساد این دستگیرشدگان که در این بازداشتگاه جان باختند که یکی از آنها دختر جوانی بود نیمه های شب گذشته از این پادگان به مکانی نامعلوم برده شد . توضیحات بیشتری نمیتوانم بدهم و فقط به خاطر حفظ جان این بازداشت شدگان و نه چیز دیگری این خبر را به آنهایی که کاری از دستشان برای حفظ جان این بازداشت شدگان بر می آید میدهم . و خواهش میکنم که هر کاری که از دستشان بر می آید برای پایان بخشیدن به این وضعیت وحشتناک دربازداشتگاه متروکه پادگان عشرت آباد که اکنون صدها نفر در آنجا بازداشت هستند انجام دهند . لطفا کوتاهی نکنید . خواهش میکنم . التماس میکنم . اوضاع در این پادگان برای دستگیر شدگان بسیار نامناسب است . متاسفانه نمیتوانم بیش از این توضیح دهم . تو را
به خدا و تو را به امام حسین به داد آنها برسید سه شنبه ساعت ۱۱ شب
Tuesday, December 22, 2009
Human beings are free and independent to decide for themselves
The grand Ayatollah Montazeri passed away and left the Green Movement to fight the tyrany of the Iranian rulers. He left a wealth of directives on theological and philosophical issues though to lead the Shiat Muslems to follow. He will be remembered as an advocate of human rights and the one voice of authority who stood to Khomeini's chilling order to massacre thousands of political prisoners in 1988.
Watch the video which is an interview by Radio Zamaneh with the late Ayatollah Montazeri.
http://zamaaneh.com/movie/2009/12/post_148.html
Watch the video which is an interview by Radio Zamaneh with the late Ayatollah Montazeri.
http://zamaaneh.com/movie/2009/12/post_148.html
Wednesday, December 16, 2009
پیام شیرین عبادی: برای مردانی که زن بودن را ننگ نمیدانند
نقل از :مدرسه فمینیستی
24 آذر 1388
مدرسه فمینیستی: پسران عزیزم، فرزندان دلبندم که چادر مادر و روسری خواهرتان را ننگ ندانسته و با افتخار آن را سر کردید. نمیدانم دوست دربندتان - مجید توکلی - با چه لباس و هیاتی دستگیر شد، آن قدر از خبرگزاریهای مربوط به دولت جمهوری اسلامی ایران ، دروغ شنیدهام که هیچ سخن و حدیث آنان را باور نکنم. مهم نیست که با لباس زنانه دستگیر شده باشد یا مردانه، مهم آنست که بر خلاف قانون دستگیر شد و هنگام بازداشت به جرم سخنانی که گفته بود، او را چنان مضروب کردند که تا مدتها تبدیل به کابوس جوانان شود، اما نمیدانستند که شما رویا دارید نه کابوس - شما از ستمگر نمیهراسید بل باعث هراس هر ستمگر هستید.
فرزندانم، شما با حرکت نمادین خود نه تنها از دوست دربندتان، بلکه از "زن" بودن دفاع کردید. شما با این حرکت نمادین نشان دادید که مخالف قوانین تبعیض آمیز هستید. مخالف قانونی هستید که زن را نه یک انسان بل نیمی از انسان به حساب میآورد و به همین دلیل شهادت دو زن در دادگاه معادل با شهادت یک مرد است.
شما جوانان فریاد زدید که به مادرانتان احترام میگذارید و حقوق انسانی خواهرانتان را پاس میدارید. شما واژه "فمینیسم" را یک بار دیگر برای بازجویان بازداشتگاهها معنی کردید. بسیاری از دخترانم در بی داد گاهها به جرم "فمینیست" بودن به زندان افتادند، سالها روزی نامههای دولتی مرا به علت "فمینیست" بودن مورد انواع تهمت و افترأ قرار دادند و حل آنکه فمنیست از منظر من، شما و دخترانم به معنای ،"زن بودن" و افتخار به زن بودن است و بس - ما از خلقت خداوندی ننگ نداریم که ما را زن آفرید - ننگ بر کسانی که زن را ناقص الخلقه و ناقص العقل میدانند. و به صرف مرد بودن، خود را از مادرانشان برترمی پندارند. ننگ بر آنانی که بر دامان مادر بزرگ شدند، از شیره جان او تغذیه کردند و وقتی به مسند و مقامی رسیدند وقیحانه برای خود چون مرد بودند حقوقی دو برابر مادر مقرر کردند و بی شرمانه در قانون نوشتند: "اگر مردی زنی را ولو عمداً به قتل برساند، خانواده زنی که به قتل رسیده، برای قصاص قا تل باید قبلا نیمی از دیه قاتل را به او بپردازد".
آنان با تصویب چنین قانونی برای مردی که زنی را به قتل برساند در حقیقت پاداشی نیز در نظر گرفته اند، زیرا در نزد آنها زن بودن گناه کمی نیست و نیاز جامعه به زنان فقط آن است که "نشینند و زایند شیران نر" و به همین دلیل است که سهمیه جنسیتی در دانشگاهها برقرار کردند تا سدی برای ورود خواهرانتان به دانشگاهها ایجاد کنند. سعی کردند صدای مساوات طلبی زنان را به جرم "اقدام علیه امنیت ملی" خاموش سازند، به مأمورین خود دستور بازداشت، تهدید ، ضرب و شتم زنانی را که خواهان حقوق برابر بودند، دادند.
پسران عزیزم، چون در تارخ دیرینه این مملکت همواره حق زنان را ربوده و از سهم آنان کاسته بودند، بنابراین به تلافی گذشتهها میخواهم شما را از "جنبش دانشجویی" بربایم و با افتخار بگویم شما متعلق به جنبش تساوی طلبانه زنان ایران هستید. ما این حرکت نمادین را با افتخار در تاریخ جنبش خود ثبت خواهیم کرد.
شیرین عبادی
24 آذر 1388
مدرسه فمینیستی: پسران عزیزم، فرزندان دلبندم که چادر مادر و روسری خواهرتان را ننگ ندانسته و با افتخار آن را سر کردید. نمیدانم دوست دربندتان - مجید توکلی - با چه لباس و هیاتی دستگیر شد، آن قدر از خبرگزاریهای مربوط به دولت جمهوری اسلامی ایران ، دروغ شنیدهام که هیچ سخن و حدیث آنان را باور نکنم. مهم نیست که با لباس زنانه دستگیر شده باشد یا مردانه، مهم آنست که بر خلاف قانون دستگیر شد و هنگام بازداشت به جرم سخنانی که گفته بود، او را چنان مضروب کردند که تا مدتها تبدیل به کابوس جوانان شود، اما نمیدانستند که شما رویا دارید نه کابوس - شما از ستمگر نمیهراسید بل باعث هراس هر ستمگر هستید.
فرزندانم، شما با حرکت نمادین خود نه تنها از دوست دربندتان، بلکه از "زن" بودن دفاع کردید. شما با این حرکت نمادین نشان دادید که مخالف قوانین تبعیض آمیز هستید. مخالف قانونی هستید که زن را نه یک انسان بل نیمی از انسان به حساب میآورد و به همین دلیل شهادت دو زن در دادگاه معادل با شهادت یک مرد است.
شما جوانان فریاد زدید که به مادرانتان احترام میگذارید و حقوق انسانی خواهرانتان را پاس میدارید. شما واژه "فمینیسم" را یک بار دیگر برای بازجویان بازداشتگاهها معنی کردید. بسیاری از دخترانم در بی داد گاهها به جرم "فمینیست" بودن به زندان افتادند، سالها روزی نامههای دولتی مرا به علت "فمینیست" بودن مورد انواع تهمت و افترأ قرار دادند و حل آنکه فمنیست از منظر من، شما و دخترانم به معنای ،"زن بودن" و افتخار به زن بودن است و بس - ما از خلقت خداوندی ننگ نداریم که ما را زن آفرید - ننگ بر کسانی که زن را ناقص الخلقه و ناقص العقل میدانند. و به صرف مرد بودن، خود را از مادرانشان برترمی پندارند. ننگ بر آنانی که بر دامان مادر بزرگ شدند، از شیره جان او تغذیه کردند و وقتی به مسند و مقامی رسیدند وقیحانه برای خود چون مرد بودند حقوقی دو برابر مادر مقرر کردند و بی شرمانه در قانون نوشتند: "اگر مردی زنی را ولو عمداً به قتل برساند، خانواده زنی که به قتل رسیده، برای قصاص قا تل باید قبلا نیمی از دیه قاتل را به او بپردازد".
آنان با تصویب چنین قانونی برای مردی که زنی را به قتل برساند در حقیقت پاداشی نیز در نظر گرفته اند، زیرا در نزد آنها زن بودن گناه کمی نیست و نیاز جامعه به زنان فقط آن است که "نشینند و زایند شیران نر" و به همین دلیل است که سهمیه جنسیتی در دانشگاهها برقرار کردند تا سدی برای ورود خواهرانتان به دانشگاهها ایجاد کنند. سعی کردند صدای مساوات طلبی زنان را به جرم "اقدام علیه امنیت ملی" خاموش سازند، به مأمورین خود دستور بازداشت، تهدید ، ضرب و شتم زنانی را که خواهان حقوق برابر بودند، دادند.
پسران عزیزم، چون در تارخ دیرینه این مملکت همواره حق زنان را ربوده و از سهم آنان کاسته بودند، بنابراین به تلافی گذشتهها میخواهم شما را از "جنبش دانشجویی" بربایم و با افتخار بگویم شما متعلق به جنبش تساوی طلبانه زنان ایران هستید. ما این حرکت نمادین را با افتخار در تاریخ جنبش خود ثبت خواهیم کرد.
شیرین عبادی
Monday, December 14, 2009
زنده باد مردان امروز ایران
من از حدیث حجاب
ز سرنوشت تو ای زن
چنان غریق غمم
که از نوشتن ان
گر یه میکند قلمم (ژاله اصفهانی)
هنوز یکهفته ای از انقلاب بهمن 57 نگذشته بود که امام خمینی در اولین فرمان خود، ما زنان را به حقظ رعایت حجاب و شئونات اسلامی دعوت کرد. صدور این فرمان همچون اشعه الکیریسیته ما را که نسل سوم و یا چهارم بی حجابان ایران بودیم بخود لرزاند. در تصورمان نمیگتجید که با شرکت فعال در انقلاب و سرنگونی شاه تیشه به ریشه خود میزنیم زیرا که به بیان ساده تصوری از انچه که در ساختن اش همراهی کرده بودیم نداشتیم. صدور ان فرمان کذائی هزاران زن را به خیابان ها سرازیر کرد تا بگویند "ما انقلاب نکردیم تا به عقب برگردیم".
اعتراضات خیابانی ما زنان که هفته ها و ماهها باشکال گوناگون ادامه یافت، به هیچ رو از پشتیبانی مردان ایرانی برخوردار نبود. در همان روزها که تحقیر و عصبانیت خود را از رودست خوردن به خانه میاوردیم شوهرانمان اگر جرات گفتن نداشتند با نگا ههای تمسخر امیز از در بند کردن ما اخساس رضایت میکردند. پدرانمان که گاه خود را روشن فکر هم تصور میکردند با تمسخرمیگفتند ،خوبتان شد، برادرانمان که گاها از روشنفکران مبارز بودند، با سکوت، اعتراض ما را به صلاح جنبش نمیدانستند. رهبران جریانات چپ مان با روشنی گوشزد میکردند که اینهمه قیل و قال برای چیست حال یک روسری که نباید مانع مبارزات ضد امپریالیستی ما شود! و ما زنان در خیابانها از جمع اوباشان و ارازل فحش و ناسزا و سنگ میخوردیم تا انجا که دانستیم قافیه را باخته ایم و البته از صدور فرمان گوشزد تا چادر بر سر انداختنمان و راهی خانه کردنمان سالی طول کشید بدرازنای تاریخ. ما زنان شاید ان نسل از مردان را هرگز نبخشیدیم زیرا که همه انها ته دلشان از انچه که بودیم رضایت نداشتند و فرمان امام خمینی بدرستی بر پایه هم این نکته تکیه کرد که مردان ایرانی از پیشرفتهای زنان ایرانی دل خوشی نداشتند.
حجاب بر سر کردن زنان ایرانی اما تنها مسئله حفظ ناموس خانواده و رعایت شعائر اسلامی نبود زیرا که در هیچ کجای قرانشان توصیه مستقیم به حجاب اجباری اقایان نمیشد.فرمان حجاب انتقامجوئی از نسل زنانی بود که در سالهای دورتر حق رای دادن و دخالت در سیاست و برخی از خقوق نداشته دیگر را بدست اورده بودند. فرمانی بود زن ستیز تا قره العین ها را دوباره بمسلخ برند و صدیقه دولت ابادی ها را از شهر برانند و فرخ رو پارساها را بر دار کنند . فرمانی بود که ریشه در احساس تحقیری داشت که نسبت به زن مدرن ایرانی در ذهن و قلب اقایان ریشه دوانده بود. نه تنها در نزد اقایان علما که بر انها گله ای روا نیست زیرا که انها اگر بر ما نبوده اند، با ما هم نبودند. بلکه ضدیت با زن مدرن در تار و پود مردان باصطلاح روشنفکر که هیچگاه نتوانستند زن همتای خود را بپذیرند و تحمل کنند.
سالها از ان فرمان کذائی و نافرمانی میلیونها زن ایرانی میگذرد. رژیم ایران شاید طی این سالها بیش از هر برنامه ابادانی و ویرانی هزینه صرف سرکوب زن نا فرمان ایرانی کرده است. بیش از هر گشت دیگر پول در پای نیروهای سرکوب زن و دختر ایرانی ریخته است تا نماد تحقیر زنان را که همان چادر . روسری و مقنعه و هر زهر مار دیگر راپا بر جا نگهدارد تا اسلامیتش بر جا بماند زیرا که اگر زنان را حجاب بر سر نباشد کدام یک از عملکردهای اینان اسلامیست؟ ریا نمیکنند،که میکنند. تقلب نمیکنند که میکنند.دروغ نمیگویند، که میگویند. انسانها را بیگناه به جوخه اعدام و طناب دارو حبس و سیاه چال نمیکشانند، که میکشانند. به زنان و مردان جوان تجاوز نمیکنند، که میکنند. ثروت ملتی را بیغما نمیبرند و برباد نمیدهند، که میدهند. ابروی ملتی را نزد جهانیان نمیبرند، که میبرند.خود را نماینده خدا تلقی نمیکنند، که میکنند. براستی کدامیک از عملکرد اینان شباهتی به ان اصول اسلامی دارد که در کتابهایشان برای مدت 14 و اندی فرن بخورد ما داده اند؟ بگذریم.
اما اینک زمانی که اقایان از درماندگی در انتخاب شیوه سرکوب روسری بسر مرد جوانی میاندازند تا نهایت تحقیر را بر او روا دارند نسلی از مردان جوان ایرانی که ریشه حجاب اجباری را بدرستی دریافته اند خود روسری بسر میکنند و در برابر دوربین میایستند تا از رهگذر همدردی با هم نسل خود تحقیر و عناد با زن ایرانی را بنمایش بگذارند. ما زنان بی حجاب عصر انقلاب که سالها در سکوت، عملکرد مردان هم نسل خود را فراموش نکردیم اکنون به جوانان عصر دختران و نوه هایمان درود میفرستیم و از اینکه در جامعه مذکر زده ایرانی چنین تغیرات شگرفی در حال شکل گیریست از صمیم قلب خوشحالیم. اکنون باید با همدردی و همدلی مردان نسل جدید مسئله حجاب اجباری و مبارزه با ان را جدی بگیریم و بقول زنده یاد ژاله اصفهانی بگوئیم: " که هر پیروزی اول ارزو بود" روحی شفیعی
ز سرنوشت تو ای زن
چنان غریق غمم
که از نوشتن ان
گر یه میکند قلمم (ژاله اصفهانی)
هنوز یکهفته ای از انقلاب بهمن 57 نگذشته بود که امام خمینی در اولین فرمان خود، ما زنان را به حقظ رعایت حجاب و شئونات اسلامی دعوت کرد. صدور این فرمان همچون اشعه الکیریسیته ما را که نسل سوم و یا چهارم بی حجابان ایران بودیم بخود لرزاند. در تصورمان نمیگتجید که با شرکت فعال در انقلاب و سرنگونی شاه تیشه به ریشه خود میزنیم زیرا که به بیان ساده تصوری از انچه که در ساختن اش همراهی کرده بودیم نداشتیم. صدور ان فرمان کذائی هزاران زن را به خیابان ها سرازیر کرد تا بگویند "ما انقلاب نکردیم تا به عقب برگردیم".
اعتراضات خیابانی ما زنان که هفته ها و ماهها باشکال گوناگون ادامه یافت، به هیچ رو از پشتیبانی مردان ایرانی برخوردار نبود. در همان روزها که تحقیر و عصبانیت خود را از رودست خوردن به خانه میاوردیم شوهرانمان اگر جرات گفتن نداشتند با نگا ههای تمسخر امیز از در بند کردن ما اخساس رضایت میکردند. پدرانمان که گاه خود را روشن فکر هم تصور میکردند با تمسخرمیگفتند ،خوبتان شد، برادرانمان که گاها از روشنفکران مبارز بودند، با سکوت، اعتراض ما را به صلاح جنبش نمیدانستند. رهبران جریانات چپ مان با روشنی گوشزد میکردند که اینهمه قیل و قال برای چیست حال یک روسری که نباید مانع مبارزات ضد امپریالیستی ما شود! و ما زنان در خیابانها از جمع اوباشان و ارازل فحش و ناسزا و سنگ میخوردیم تا انجا که دانستیم قافیه را باخته ایم و البته از صدور فرمان گوشزد تا چادر بر سر انداختنمان و راهی خانه کردنمان سالی طول کشید بدرازنای تاریخ. ما زنان شاید ان نسل از مردان را هرگز نبخشیدیم زیرا که همه انها ته دلشان از انچه که بودیم رضایت نداشتند و فرمان امام خمینی بدرستی بر پایه هم این نکته تکیه کرد که مردان ایرانی از پیشرفتهای زنان ایرانی دل خوشی نداشتند.
حجاب بر سر کردن زنان ایرانی اما تنها مسئله حفظ ناموس خانواده و رعایت شعائر اسلامی نبود زیرا که در هیچ کجای قرانشان توصیه مستقیم به حجاب اجباری اقایان نمیشد.فرمان حجاب انتقامجوئی از نسل زنانی بود که در سالهای دورتر حق رای دادن و دخالت در سیاست و برخی از خقوق نداشته دیگر را بدست اورده بودند. فرمانی بود زن ستیز تا قره العین ها را دوباره بمسلخ برند و صدیقه دولت ابادی ها را از شهر برانند و فرخ رو پارساها را بر دار کنند . فرمانی بود که ریشه در احساس تحقیری داشت که نسبت به زن مدرن ایرانی در ذهن و قلب اقایان ریشه دوانده بود. نه تنها در نزد اقایان علما که بر انها گله ای روا نیست زیرا که انها اگر بر ما نبوده اند، با ما هم نبودند. بلکه ضدیت با زن مدرن در تار و پود مردان باصطلاح روشنفکر که هیچگاه نتوانستند زن همتای خود را بپذیرند و تحمل کنند.
سالها از ان فرمان کذائی و نافرمانی میلیونها زن ایرانی میگذرد. رژیم ایران شاید طی این سالها بیش از هر برنامه ابادانی و ویرانی هزینه صرف سرکوب زن نا فرمان ایرانی کرده است. بیش از هر گشت دیگر پول در پای نیروهای سرکوب زن و دختر ایرانی ریخته است تا نماد تحقیر زنان را که همان چادر . روسری و مقنعه و هر زهر مار دیگر راپا بر جا نگهدارد تا اسلامیتش بر جا بماند زیرا که اگر زنان را حجاب بر سر نباشد کدام یک از عملکردهای اینان اسلامیست؟ ریا نمیکنند،که میکنند. تقلب نمیکنند که میکنند.دروغ نمیگویند، که میگویند. انسانها را بیگناه به جوخه اعدام و طناب دارو حبس و سیاه چال نمیکشانند، که میکشانند. به زنان و مردان جوان تجاوز نمیکنند، که میکنند. ثروت ملتی را بیغما نمیبرند و برباد نمیدهند، که میدهند. ابروی ملتی را نزد جهانیان نمیبرند، که میبرند.خود را نماینده خدا تلقی نمیکنند، که میکنند. براستی کدامیک از عملکرد اینان شباهتی به ان اصول اسلامی دارد که در کتابهایشان برای مدت 14 و اندی فرن بخورد ما داده اند؟ بگذریم.
اما اینک زمانی که اقایان از درماندگی در انتخاب شیوه سرکوب روسری بسر مرد جوانی میاندازند تا نهایت تحقیر را بر او روا دارند نسلی از مردان جوان ایرانی که ریشه حجاب اجباری را بدرستی دریافته اند خود روسری بسر میکنند و در برابر دوربین میایستند تا از رهگذر همدردی با هم نسل خود تحقیر و عناد با زن ایرانی را بنمایش بگذارند. ما زنان بی حجاب عصر انقلاب که سالها در سکوت، عملکرد مردان هم نسل خود را فراموش نکردیم اکنون به جوانان عصر دختران و نوه هایمان درود میفرستیم و از اینکه در جامعه مذکر زده ایرانی چنین تغیرات شگرفی در حال شکل گیریست از صمیم قلب خوشحالیم. اکنون باید با همدردی و همدلی مردان نسل جدید مسئله حجاب اجباری و مبارزه با ان را جدی بگیریم و بقول زنده یاد ژاله اصفهانی بگوئیم: " که هر پیروزی اول ارزو بود" روحی شفیعی
Saturday, December 12, 2009
An empty classroom without you.
http://www.youtube.com/watch?v=79V_giLvSz0
http://www.youtube.com/watch?v=79V_giLvSz0
http://www.youtube.com/watch?v=79V_giLvSz0
Thursday, December 10, 2009
A sppech at the Faculty of Arts, Tehran University
http://www.iranian.com/main/2009/dec/tehran-arts-university-student
گیریم که پاک ترین و بی نظیرترین انتخابات عالم را برگزار کردید
گیریم که شما مدافع و مجری سرسخت قانون اساسی می باشید
گیریم که شما خیابان ها را به خاک و خون نکشیدید
گیریم شما قتل و غارت نکردید
گیریم شما بی گناهان را گناه کار و گناه کاران بی گناه را در بند نکردید
گیریم شما در بندانتان با در بندانتان هر آنچه خواستید نکردید
گیریم شما شکنجه نکردید
گیریم شما تجاوز نکردید
گیریم دادگاهتان داد را به تمامه اقامه کرده است
گیریم قاضی القضاتتان مظهر بارز عدالت علوی است
و احکام دادگاهتان یگانه نماد رافت اسلامی است
گیریم قبله تان کعبه ی آمال،اسلامتان اسلام ناب محمدیست و نمازتان نماز ظهر عاشوراست
و خمینی تان روح الله ترین تفسیر از همان که روزی گفت میزان رای ملت است
گیریم ما مشتی خس و خاشاک جاسوس انگلیس و آمریکا هستیم
گیریم ما آگاهانه و به عمد به منظور تاراج خون پدران و برادران شهیدمان شائبه ی
تقلب در انتخابات را دامن زدیم
گیریم ما نه تنها همه ی اصول قانون اساسی را زیر پا گذاشته که کتابچه ی آن را نیز پاره کردیم
گیریم ما احمق های نادان هستیم که نفهمیدیم و ندانستیم که شورای محترم نگهبان
در معذوریت بوده که سه نامزد دیگر به غیر از نامزد نور چشمی آقایان را رد صلاحیت نکرده است
گیریم که ما خائنین هستیم که به طمع درهمی و به بوی دیناری شرف و غیرت و کشور و ناموسمان را به باد حراج گرفته ایم
گیریم که پاسخ سکوت ما چیزی جز عربده های کثیف شما نیست
گیریم پاسخ رای سبز ما چیزی جز کابینه ی سیاه شما نیست
گیریم اسلام ما اسلام آمریکایی است
مسجد ما مسجد ضرار است و نماز ما نماز ابن ملجم،خمینی ما نه آن خمینی ای است که گفت
جمهوری اسلامی نه یک کلمه کمترنه یک کلمه بیشتر
گیریم سید ما خائن،میر ما مزدور،شیخ ما حتاک است باشه
همه ی این ها که گفتید درست و همه ی این ها که گفتید درست
اما مگر نمی گویید که این خائنان وطن فروش حتاک مشتی خس وخاشاک بیش نیستید
مگر نمی گویید این اوباش رذل مال اجنبی از انگشتان دست هم فرا تر نمی روند
مگر نمی گویید این شکست خوردگان تشنه ی قدرت هیچ پایگاهی بین مردم ندارند
آفرین
اما آقایان در قاموس ایرانی شتر سواری دولا دولا نبوده نیست
اگر ما مشتی خس و خاشاکیم که هیچ پایگاهی در بین ملت نداریم به تعبیری از این جا رانده و از آنجا مانده ایم پس این همه قشون کشی های خیابانی پس برای چیست؟
از دور دست ترین نقاط کشور عده ای بی خبر از همه چیز و از همه جا را به بهانه های واهی و به پاداش هایی ناچیز اجیر کردن و به جان زن و مرد و کودک و جوانان مردم انداختن برای چیست؟
ستون های کیهان را از ار
خطبه های نماز جمعه را با دروغ و تهمت و توهین آلوده کردن برای چیست؟
مراجع عظام تقلید را به برداشت های ناروا از دین محکوم کردن برای چیست؟
پرده های عاوم انسانی را دریدن،دانشگاه ها را پادگان گردن،بسیج را از مردم ستاندن و زیر نظر حکومت بردن،سپاه را در نظر مردم عامل همه ی جنایت نشان دادن،اطلاعات را ساواک کردن، زندان ها را کشتارگاه کردن، ارکان انقلاب را تیشه زدن و انقلاب را از ریشه ساقط کردن، بزرگان نظام را تهمت ها ی واهی زدن، مقامات کشور را در بند کردن، دانشجویان را از تحصیل ساختن،کارگران را در فشار گذاشتن زنان را پرده ی حیا و عفت دریدن دختران را زدن پسران را تجاوز کردن خیابان ها را کربلا کردن مجلس را بی خاصیت کردن دولت را سر بار کردن و هزاران گاف گزاف دیگر از بالا و پایینتان بی محابا می بارد، برای چیست؟
ترس همه ی وجودتان را فرا گرفته
خوابتان را ربوده و راحتتان را سلب کرده است
چاره ای جزفرو افتادن در منجلابی که خود به دست خود ساختید ندارید
ترسیده اید
آنقدر دروغ گفته اید آنقدر ریا کرده اید آنقدر روا خورده اید آنقدر جگر سوزانده اید آنقدر مادر به عزا نشانده اید آنقدر رخت سیاه فرزندان بر تن پدر پوشانده اید آنقدر ریش ها بلند کردید آنقدر ریشه ها خشکانده اید آنقدر به آرای ملت دست برده اید
آنقدر وقاحت قباحت و پر رویی و بی شرمی را به انتها رسانده اید که شیر خفته ی ملت را بیدار کرده اید
چه بخواهید چه نخواهید این شیر بیدار شده هیچ ترسی هم ندارد می غرد و سر کشی می کند
از پشت بام خانه ها گرفته تا کف خیابان ها
از روی پل ها گرفته تا ایستگاه متروها
از مدارس گرفته تا دانشگاه ها
از مساجد گرفته تا هیئت ها
از پایگاه های بسیج گرفته تا پادگان ها
این شیر بیدار شده و این شما هستید که هر دم از ندای الله اکبرش به خود می لرزید
میترسید عصبانی هستید و از این عصبانیت میمیرید
این را تاریخ مصرانه شهادت می دهد
تمامی تاریخ مملو است از دیکتاتوران قدرتمندی که دماغشان در برابر خشم شیر ملت به خاک مالیده شد
باور کنید اعدام هایتان زندان هایتان تبعید هایتان در برابر آنچه هیتلر در آلمان نازی انجام داد کاریکاتوری بیش نیست
باور کنید این ژست خوف انگیزی که به خود گرفته ابد در برابر فریاد های وحشت زای چاوچسکو در رومانی کرد کاریکاتوری بیش نیست
باور کنید آنچه به ملت خود می کنید در برابر آنچه صدام با ملت خویش کرد کاریکاتوری بیش نیست
و عجب آنکه همه ی این ها را می بینید و عبرت نمی گیرید
و در پایان :
بار دیگر آقایان شما را به مطالعه ی تاریخ فرا می خوانیم
مطالعه ای نه این بار سطحی و گذرا
بلکه با تامل و تفکر در اعمال آنان که پیش از شما راهی را که شما امروز برگزیدید را رفته اند تا قضاوت تاریخ درموردشان را ببینید.
امید که عبرت بگیرید.
در مملکت چو غرش شیران فتاد و رفت
این عو عو ی سگان شما نیز بگذرد
آن کس که اسب داشت غبارش فرو نشست
گرد سم خرهای شما نیز فرو نشیند
(سخنان دانشجویان دانشگاه هنر. 16 آذر 1388
گیریم که پاک ترین و بی نظیرترین انتخابات عالم را برگزار کردید
گیریم که شما مدافع و مجری سرسخت قانون اساسی می باشید
گیریم که شما خیابان ها را به خاک و خون نکشیدید
گیریم شما قتل و غارت نکردید
گیریم شما بی گناهان را گناه کار و گناه کاران بی گناه را در بند نکردید
گیریم شما در بندانتان با در بندانتان هر آنچه خواستید نکردید
گیریم شما شکنجه نکردید
گیریم شما تجاوز نکردید
گیریم دادگاهتان داد را به تمامه اقامه کرده است
گیریم قاضی القضاتتان مظهر بارز عدالت علوی است
و احکام دادگاهتان یگانه نماد رافت اسلامی است
گیریم قبله تان کعبه ی آمال،اسلامتان اسلام ناب محمدیست و نمازتان نماز ظهر عاشوراست
و خمینی تان روح الله ترین تفسیر از همان که روزی گفت میزان رای ملت است
گیریم ما مشتی خس و خاشاک جاسوس انگلیس و آمریکا هستیم
گیریم ما آگاهانه و به عمد به منظور تاراج خون پدران و برادران شهیدمان شائبه ی
تقلب در انتخابات را دامن زدیم
گیریم ما نه تنها همه ی اصول قانون اساسی را زیر پا گذاشته که کتابچه ی آن را نیز پاره کردیم
گیریم ما احمق های نادان هستیم که نفهمیدیم و ندانستیم که شورای محترم نگهبان
در معذوریت بوده که سه نامزد دیگر به غیر از نامزد نور چشمی آقایان را رد صلاحیت نکرده است
گیریم که ما خائنین هستیم که به طمع درهمی و به بوی دیناری شرف و غیرت و کشور و ناموسمان را به باد حراج گرفته ایم
گیریم که پاسخ سکوت ما چیزی جز عربده های کثیف شما نیست
گیریم پاسخ رای سبز ما چیزی جز کابینه ی سیاه شما نیست
گیریم اسلام ما اسلام آمریکایی است
مسجد ما مسجد ضرار است و نماز ما نماز ابن ملجم،خمینی ما نه آن خمینی ای است که گفت
جمهوری اسلامی نه یک کلمه کمترنه یک کلمه بیشتر
گیریم سید ما خائن،میر ما مزدور،شیخ ما حتاک است باشه
همه ی این ها که گفتید درست و همه ی این ها که گفتید درست
اما مگر نمی گویید که این خائنان وطن فروش حتاک مشتی خس وخاشاک بیش نیستید
مگر نمی گویید این اوباش رذل مال اجنبی از انگشتان دست هم فرا تر نمی روند
مگر نمی گویید این شکست خوردگان تشنه ی قدرت هیچ پایگاهی بین مردم ندارند
آفرین
اما آقایان در قاموس ایرانی شتر سواری دولا دولا نبوده نیست
اگر ما مشتی خس و خاشاکیم که هیچ پایگاهی در بین ملت نداریم به تعبیری از این جا رانده و از آنجا مانده ایم پس این همه قشون کشی های خیابانی پس برای چیست؟
از دور دست ترین نقاط کشور عده ای بی خبر از همه چیز و از همه جا را به بهانه های واهی و به پاداش هایی ناچیز اجیر کردن و به جان زن و مرد و کودک و جوانان مردم انداختن برای چیست؟
ستون های کیهان را از ار
خطبه های نماز جمعه را با دروغ و تهمت و توهین آلوده کردن برای چیست؟
مراجع عظام تقلید را به برداشت های ناروا از دین محکوم کردن برای چیست؟
پرده های عاوم انسانی را دریدن،دانشگاه ها را پادگان گردن،بسیج را از مردم ستاندن و زیر نظر حکومت بردن،سپاه را در نظر مردم عامل همه ی جنایت نشان دادن،اطلاعات را ساواک کردن، زندان ها را کشتارگاه کردن، ارکان انقلاب را تیشه زدن و انقلاب را از ریشه ساقط کردن، بزرگان نظام را تهمت ها ی واهی زدن، مقامات کشور را در بند کردن، دانشجویان را از تحصیل ساختن،کارگران را در فشار گذاشتن زنان را پرده ی حیا و عفت دریدن دختران را زدن پسران را تجاوز کردن خیابان ها را کربلا کردن مجلس را بی خاصیت کردن دولت را سر بار کردن و هزاران گاف گزاف دیگر از بالا و پایینتان بی محابا می بارد، برای چیست؟
ترس همه ی وجودتان را فرا گرفته
خوابتان را ربوده و راحتتان را سلب کرده است
چاره ای جزفرو افتادن در منجلابی که خود به دست خود ساختید ندارید
ترسیده اید
آنقدر دروغ گفته اید آنقدر ریا کرده اید آنقدر روا خورده اید آنقدر جگر سوزانده اید آنقدر مادر به عزا نشانده اید آنقدر رخت سیاه فرزندان بر تن پدر پوشانده اید آنقدر ریش ها بلند کردید آنقدر ریشه ها خشکانده اید آنقدر به آرای ملت دست برده اید
آنقدر وقاحت قباحت و پر رویی و بی شرمی را به انتها رسانده اید که شیر خفته ی ملت را بیدار کرده اید
چه بخواهید چه نخواهید این شیر بیدار شده هیچ ترسی هم ندارد می غرد و سر کشی می کند
از پشت بام خانه ها گرفته تا کف خیابان ها
از روی پل ها گرفته تا ایستگاه متروها
از مدارس گرفته تا دانشگاه ها
از مساجد گرفته تا هیئت ها
از پایگاه های بسیج گرفته تا پادگان ها
این شیر بیدار شده و این شما هستید که هر دم از ندای الله اکبرش به خود می لرزید
میترسید عصبانی هستید و از این عصبانیت میمیرید
این را تاریخ مصرانه شهادت می دهد
تمامی تاریخ مملو است از دیکتاتوران قدرتمندی که دماغشان در برابر خشم شیر ملت به خاک مالیده شد
باور کنید اعدام هایتان زندان هایتان تبعید هایتان در برابر آنچه هیتلر در آلمان نازی انجام داد کاریکاتوری بیش نیست
باور کنید این ژست خوف انگیزی که به خود گرفته ابد در برابر فریاد های وحشت زای چاوچسکو در رومانی کرد کاریکاتوری بیش نیست
باور کنید آنچه به ملت خود می کنید در برابر آنچه صدام با ملت خویش کرد کاریکاتوری بیش نیست
و عجب آنکه همه ی این ها را می بینید و عبرت نمی گیرید
و در پایان :
بار دیگر آقایان شما را به مطالعه ی تاریخ فرا می خوانیم
مطالعه ای نه این بار سطحی و گذرا
بلکه با تامل و تفکر در اعمال آنان که پیش از شما راهی را که شما امروز برگزیدید را رفته اند تا قضاوت تاریخ درموردشان را ببینید.
امید که عبرت بگیرید.
در مملکت چو غرش شیران فتاد و رفت
این عو عو ی سگان شما نیز بگذرد
آن کس که اسب داشت غبارش فرو نشست
گرد سم خرهای شما نیز فرو نشیند
(سخنان دانشجویان دانشگاه هنر. 16 آذر 1388
Subscribe to:
Posts (Atom)